Olsun!

Yakında ikinci oğlumuz dünyaya gelecek. Bunun için çok seviniyorum. Aşklarım katlanıyor. Erkek dünyasını öğreniyorum ve bu çok keyifli. Evdeki eceleşmiş konumumu koruyacağım. Ancak mutluluğumu kimseyle paylaşamıyorum.

Etrafımdaki tepkiler çok komik. Karnım belirginleşmeye başladıktan sonra neredeyse her gören bebeğin cinsiyetini sordu. Soranların büyük kısmı ise aldıkları cevaptan tatmin olmamış olacaklar ki, beni teselli eder gibi, sırtımı iki pat pat vurarak "Olsun!" dediler. Bu gerçekten tuhaf bir tepki.
Ne demek "Olsun"?
Bu insanları memnun etmek ne mümkün?

Bir diğeri de "sakın kız bulana kadar uğraşmayın!" mesajları veren aile büyükleri.Artık şaka bile yapamaz olduk, yaptığımız şakalardan korkar oldular. Kararı sanki biz değil de etrafımızdakiler bizim için, bizim yerimize vermek istermiş gibi bir şey olmadan önce önleme kaygısı...

İnsanlar, şu bizim hayatımızı yaşama heveslerinden ne zaman vazgeçecekler?

Bence biz o günleri göremeyeceğiz.

Olsun!