6.12.2009'da gitmek istedin. 07.12.2009'da uğurladık seni son yolculuğuna istemesek de...Sen bizim gitmemizi hiç istemese de, seni ziyaret ettiğimizde evinden giderken yalnız kalacaksın diye üzülsen de arkamızdan, iyi ki geldiniz memnun oldum derdin. Şimdi biz de senden ayrılıyoruz diye çok üzülüyoruz ama iyi ki seni tanıdık ve birlikte her zaman çok güzel vakit geçirdik...Bizi her zaman memnun ettin.
"Yavrumun yavrusunun yavrusu" diye severdin Yankı'mızı...
Pamuk ellerinle 82 yaşında ördüğün battaniye kaldı senden Yankı'ya hatıra..
Maviş maviş sevgi dolu bakardın, şakalar yapardın,
Güldürür sevdirirdin herkese kendini,
Evinin kapısı ardına kadar her zaman açıktı sevdiklerin için, yedirir içirirdin hep
İnsanları severdin, sohbet etmeyi severdin...
Keşkeler, iyi ki'lerle yer değiştirsin hayatımızda
"Keşke daha kalsaydın daha birlikte yapacak çok şey vardı ama vakit yetmedi" diye düşünsem de bazen
İyi ki senin torunun olarak dünyaya geldim ve iyi ki Yankı da senin kucağında oturabilme, mis kokunu koklayabilme, gözlerinle uzun uzun bakışabilme şansına erişti.
Sen onun annesinin annesinin annesi, büyükanne
O senin yavrunun yavrusunun yavrusu, oğlun
Hep yanımızdasın, aynı dedem gibi...
Annelerin annesi sultan anneannemiz
Dimdik yaşadın ve dimdik gittin...
Şimdi artık senin bilge hayat deneyimlerini
Biz kendi çocuklarımıza aktaracağız
Seni hep hatırlayacağız...
8 Aralık 2009 Salı
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder