Büyümüş bebeklerin aksine, 3-4 aylık bebeklerin duygu repertuari cok sınırlı. O nedenle ilk aylarindaki bebeklerin ağlamasina “korktu, üzüldü, yalnızlık hissetti ya da kızdı” gibi duygusal atıfta bulunmak doğru değil.
Arastirmalar, bebeklerin ilk doğduklarında bir pozitif (memnuniyet), bir de negatif(sıkıntı) olmak üzere sadece iki temel duygu yasadıklarını gösteriyor.
Kompleks duygular bebek gelistikçe bu iki temel duygudan ayrışarak ortaya çıkıyorlar. Sevinç duygusunun memnuniyet duygusundan 3 aylıkken; kızgınlık, yalnızlık ve korku duygularının ise sıkıntı duygusundan sırasıyla bebek 4, 5 ve 6 aylıkken ayrıştığı bulunmuş. (Abe & Izard, 1999; Feldman, 2007; Flom & Bahrick, 2006; Lewis, 1993)
9-10 aylık büyümüş bir bebeğin ise korku, yalnızlik gibi duyguları ve nesne sürekliliği algısı oluşmuş olduğundan (yani anne babasının işe gittiğini, oyuncağının orada olmadığını anlamaya başladığı zaman) ağlamasina cevap vermemek bebeğin duygusal olarak zorlanmasına ve anne babasıyla kurmakta oldugu bağ açısından zarara yol açabilir.
Yankı şu anda 2,5 aylık ve tam 10. haftasında.
Sabahları, gece uykusundan uyundağında yanına gittiğimizde bizi gülücüklerle karşılıyor. Bizi gördüğüne sevindiğini belli ediyor yeni geliştirdiği becerileri ile. Bizi de çok mutlu ediyor ve keyiflendiriyor :)
Sayesinde sabah erken kalkmayı sever olduk. Eskdiden biz yetişkin anne babası örneğin işe giderken, somurtup, tam ayılana kadar konuşmaya bile üşenirken, şimdi ilk iş gülümsediğimiz için, bütün günümüze pozitif etki ediyor ve her şeye rağmen neşeyle geçmesini sağlıyor.
2 aylık bebeklerden bile öğreneceğimiz çok şey var...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder